Το πιο συνηθισμένο πρόβλημα με τα λειτουργικά μέρη δεν είναι η αντοχή, αλλά η εφαρμογή: ένα καπάκι που δεν κλείνει, ένας άξονας που δεν μπαίνει μέσα, ένας μεντεσές που δεν γυρίζει. Ο λόγος είναι σχεδόν πάντα ο ίδιος - στο μοντέλο, τα δύο μέρη σχεδιάζονται με τις ίδιες διαστάσεις και η εκτύπωση δεν λειτουργεί έτσι.
Γιατί η τρύπα βγαίνει πιο στενή
Μια γραμμή λιωμένου νήματος δεν είναι μαθηματική γραμμή. Έχει πλάτος, μικρή ελαστικότητα και απλώνεται λίγο πριν στερεοποιηθεί. Στο εξωτερικό περίγραμμα αυτά αντισταθμίζονται σχετικά καλά. Σε μια οπή, όμως, κάθε μικρή απόκλιση δρα προς την ίδια κατεύθυνση: προς τα μέσα. Έτσι η εκτυπωμένη οπή βγαίνει σχεδόν πάντα στενότερη από τη σχεδιασμένη, ενώ οι άξονες και οι πείροι βγαίνουν ελαφρώς παχύτεροι.
Προσθέστε το γεγονός ότι το υλικό συρρικνώνεται όταν κρυώνει (διαφορετικά για διαφορετικά υλικά), και η εικόνα είναι ξεκάθαρη: δύο μέρη που σχεδιάζονται "στο μηδέν" σφηνώνονται μετά την εκτύπωση.
Ο κανόνας: το διάκενο πρέπει να προβλέπεται στο μοντέλο
Η προσέγγιση εργασίας είναι απλή — μεταξύ των εξαρτημάτων που πρόκειται να μετακινηθούν ή να συναρμολογηθούν, ορίστε το διάκενο ήδη στο μοντέλο — παρακάτω αναφερόμαστε πάντα στο ΣΥΝΟΛΙΚΟ διάκενο, δηλαδή η διαφορά μεταξύ των δύο διαμέτρων, όχι στο κενό ανά πλευρά:
- Ελεύθερη κίνηση (άξονας σε οπή, μεντεσέ, ολισθητήρα): ξεκινήστε με περίπου 0,3–0,4 mm συνολικά μεταξύ των δύο επιφανειών.
- Σφιχτή εφαρμογή (κουμπωτό καπάκι, εξάρτημα που συγκρατείται με τριβή): περίπου 0,1–0,2 mm.
- Στερεωμένη ένωση με κόλλα: 0,2–0,3 mm — η κόλλα θέλει επίσης χώρο.
Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί, όχι υπόσχεση: η πραγματική τιμή εξαρτάται από το υλικό, το μέγεθος του εξαρτήματος, τον προσανατολισμό στην επιφάνεια εκτύπωσης και το σχήμα της ίδιας της τρύπας. Μια μικρή τρύπα "χάνει" αναλογικά περισσότερο από μια μεγάλη. μια τρύπα που τυπώνεται ξαπλωμένη (σαν γέφυρα) βγαίνει πιο ανακριβής από ό,τι εκτυπώνεται ευθεία.
Το φθηνότερο τεστ στον κόσμο
Μην παραγγείλετε ολόκληρο το συγκρότημα αμέσως για να διαπιστώσετε ότι δεν ταιριάζει. Φτιάξτε ένα τεμάχιο δοκιμής: μια μικρή πλάκα με την τρύπα και λίγο από τον άξονα ή απλώς το σημείο κουμπώματος. Ένα τέτοιο κομμάτι ζυγίζει γραμμάρια και κοστίζει την ελάχιστη παραγγελία — και σας λέει ακριβώς ποιο διάκενο λειτουργεί για τη γεωμετρία και το υλικό σας. Έπειτα προσαρμόζετε το μοντέλο και παραγγέλνετε το τελικό εξάρτημα.
Αυτό δεν είναι το κόλπο μας να πουλήσουμε δύο παραγγελίες - έτσι δουλεύουν άνθρωποι που τυπώνουν εδώ και χρόνια. Η πρώτη εκτύπωση μιας νέας διάταξης είναι ένα δείγμα σχεδόν εξ ορισμού.
Στρογγυλές τρύπες που πρέπει να είναι ακριβείς
Εάν η οπή είναι κρίσιμη (ρουλεμάν, άξονας με μικρό διάκενο), υπάρχουν δύο πρακτικές επιλογές:
- Σχεδιάστε το μικρότερο και επεκτείνετε το μετά την εκτύπωση — ένα τρυπάνι ή αλεζουάρ δίνει μια πιο ακριβή και λεία τρύπα από οποιονδήποτε εκτυπωτή.
- Προσανατολίστε το κατακόρυφα. Μια τρύπα με τον άξονά της να δείχνει προς τα πάνω εκτυπώνεται ως μια σειρά κύκλων και είναι πολύ πιο ακριβής από μια τρύπα που βρίσκεται στο πλάι της που χτίζεται σαν γέφυρα.
Τι να γράψετε στη σημείωση
Όταν παραγγέλνετε εξαρτήματα που πρέπει να χωρέσουν το ένα στο άλλο ή σε ένα υπάρχον αντικείμενο, γράψτε το στη σημείωση παραγγελίας: ποιο εξάρτημα μπαίνει σε ποιο και πόσο σφιχτό πρέπει να είναι. Αν δούμε γεωμετρία που πιστεύουμε ότι δεν ταιριάζει, θα σας ρωτήσουμε πριν εκτυπώσουμε—καλύτερα ένα email παρά ένα όμορφο εξάρτημα που δεν λειτουργεί.
Και αν δεν θέλετε να ασχοληθείτε καθόλου με διάκενα και δοκίμια — περιγράψτε την εργασία και θα φτιάξουμε το μοντέλο με λειτουργικά συγκροτήματα για εσάς.